Përktheu & Përshtati: Andi Dhimitri
Gjatë periudhës së gjatë dhe të errët të Luftërave të Mëdha,
një klasë elitë ushtarësh u ngrit nga beteja.
Rregulli i tyre i pashkelshëm ishte i thjeshtë...
Pasja e një zemre fisnike dhe plot kurajë,
sjellje të duhur dhe përkushtim ndaj mjeshtrit të tyre.
Në ato vite gjakderdhje, një perandori do të ngrihej.
Fuqia e saj do të asimilonte njerëz të çdo ngjyre,
besimi dhe feje.
Ky rregull i padiskutueshëm shkelte traditat e kalorësve të mëdhenj,
por jo për të gjithë.
Ulini shpatat dhe mund të largoheni të lirë.
Unë jam lajmëtari zyrtar i Perandorit.
- Mbaj një mesazh për Lord Bartok. - Ju mirëpres në kështjellë.
Mund të ma japësh mua mesazhin.
Mesazhi është për mjeshtrin.
Çdokush i cili kërkon të flasë me mjeshtrin tim, më parë duhet të flas me mua.
Beson se fjalët e Perandorit i shkojnë një shërbyesi të thjeshtë?
S'kam dyshime që arroganca juaj jep rezultat në shtëpi të tjera.
Prandaj, është një gabim të cilin jam i gatshëm ta fal.
Si të quajnë, ushtar këmbësorie?
Jam i sigurt se dhe vetë Perandori do të donte të dinte
se cili është treguar kaq mirëbërës ndaj lajmëtarit të tij.
Një prezantim do të kishte qenë një vend i mirë për t'ia filluar.
Unë jam komandanti Raiden i Gradës së Shtatë.
Emrin tënd e kam të dëgjuar.
Më falni për mendjemadhësinë time.
Imzot.
Kjo vjen direkt nga kryeqyteti?
E vulosur para syve të mi nga vetë Perandori.
Shumë mirë.
Kam ardhur për të takuar ministrin Geza Mot në kryeqytet
për të shqyrtuar rregulla dhe detyra të reja.
Kjo është farsë!
Rregulli i ri është ryshfeti që prit t'i jap unë në atë takim...
dhe për asnjë arsye tjetër por për të qenë i preferuari i tij.
Ndikimi i këtij ministri është rritur në mënyrë
të konsiderueshme që prej komunikimit të fundit.
Ai është favorit për t'u bërë Këshilltar i Parë.
S'kam për ta toleruar këtë lloj ryshfeti,
as në xhepin tim dhe as në kryeqytet.
- Çfarë mendimi ke? - Unë ju ndjek ju, Imzot.
Që kur ti nuk thua të vërtetën?
Thuaj atë që mendon.
Nëse ju mërzit vërtet supozimi i korrupsionit,
atëherë ndoshta do të ishit të zellshëm të
vepronit para se të mbërrinit në oborrin tuaj.
Çfarë nënkupton më saktë?
Dua të them se do të ishte e kujdesshme të shqyrtonit
nëse kjo është thjesht një çështje krenarie.
S'është çështje krenarie por dinjiteti.
- Pra e refuzoni detyrën. - Refuzoj kërcënimin!
Imzot, korrupsioni në kryeqytet s'është i padëgjuar.
Nga ndryshon kjo nga çdo taksë tjetër absurde?
Kur një burrë si ai kërkon një ryshfet hapur fare,
pa pasur frikë nga drejtësia, na presin kohë të rrezikshme përpara.
Çfarë?
Mendon se unë mbahem pas një ideali që nuk ekziston më?
Ndoshta.
- Zotëri? - Jam mirë.
- Më lini të thërras mjekun. - Më ka kontrolluar.
Kur? Çfarë tha?
S'do t'i flasësh atyre për këtë.
U kthyen të bukurat e mia.
Si shkuan studimet sot?
Mësuesi i muzikës i Lilit tha që ajo është studentja më e mirë.
- Sigurisht që po. - Mendoj se ai e ekzagjeron.
Ndërsa unë mendoj se ai është një gjykues i mprehtë talentesh.
Ose ndoshta kërkon një rritje të rrogës së tij.
Tani, do të luash diçka për mua?
Mirë.
Nuk do të jenë të gjitha përballjet tek e tek në këtë seancë praktike.
Nuk e dija që po praktikonim një skenar të tillë.
Në betejë nuk ka kurrë paralajmërime.
S'do t'i përmbahen të gjithë kundërshtarët kodit të luftëtarit siç bëjmë ne.
Duhet të jesh gjithmonë i kujdesshëm.
Duhet të fillojmë përgatitjet për t'u nisur menjëherë.
Na kanë thirrur në kryeqytet.
Toger, do të bashkohem dhe unë me karvanin?
Ai është një vendim i komandantit.
Me gjithë respektin, zotëri, besoj se jam gati.
Nëse Komandanti do të merrte vendime në bazë të atyre që besojnë të tjerët,
gjysma e këtyre burrave do të ishin në vendin tim.
Mblidhi burrat për t'u bërë gati për udhëtim!
Më trembe.
Sa kishe që rrije aty?
Me orë.
Humori yt s'është pjesë e përgjimit tënd.
Është avantazh i padrejtë të përdorësh aftësitë te gruaja jote.
Më beso, je ti ajo që ke avantazh mbi mua.
Dhe çfarë do të ishte?
Dëgjova që lajmëtarët zyrtarë kishin ardhur.
Besoj se s'kanë sjellë lajme të mira.
Pse e thua këtë?
Mund të jesh i aftë të ma fshehësh prezencën tënde, por jo mendimet.
Na kanë thirrur në kryeqytet.
Mendoja se nuk do të shkonit deri në ndërrimin e stinëve.
Është një kërkesë e ministrit tonë të ri.
Për çfarë qëllimi?
Asgjë për të cilën ia vlen ta prishim darkën tonë.
Do të thuash që s'ke dëshirë ta diskutosh.
Jo, dua të them se shpejt do të largohem nga ty,
dhe më shkon mendja në shumë gjëra më të bukura për ta kaluar kohën bashkë.
Vështirë të jesh kundër asaj logjike.
Eja me mua.
Stërgjyshi im, një luftëtar i egër.
Jo shumë i dashur,
por ai bëri të mundur zgjerimin e tokave tona
në provincën që kemi sot.
Im atë. Ai ka qenë përgjegjës
për mbrojtjen e këtyre tokave gjatë Luftës së Madhe.
Do ta kishe kënaqësi të njiheshe me të.
Im bir.
Nuk kam trashëgimtar.
Unë do te jem gjenerata e dhjetë dhe e fundit që do të varroset këtu.
30 vjet më parë në këtë muaj,
dhe kundër të gjithë këshillit,
ishte ideali që më bëri të të ftoja në shtëpinë time.
Një djalë i ri me shpirtin e zbrazët,
i turbullt nga pija,
dhe aq i errët sa ata që shkelën në rrugën e tij.
Por ishte ideali që pa përtej gjithë këtyre
për burrin që shoh para meje.
Tani ti më jep këshilla më të mira se sa vetja ime.
Kur të jem larguar nga kjo botë,
këto toka do të jenë nën kujdesin tënd.
- Imzot... - Emrin tim do ta mbash ti lart.
Por shpata juaj duhet t'i jepet një trashëgimtari.
Unë jam vetëm një shërbëtor.
Ti je trashëgimtari i shpirtit tim.
Lidhja jonë është fituar, jo trashëguar.
- Jo, zotëri... - Merre shpatën time.
- Bëj kujdes. - Sigurisht.
Qofsh mirë, e dashur.
- Je gati, Komandant? - Po, Imzot.
E kemi dhuratën për ministrin Geza Moti?
Po, i kemi bërë gati të gjitha.
- Gabriel. - Komandant.
Ju falënderoj për këtë nder të madh.
I kam njohur mirë prindërit e tu.
Nëse do të ishin ende mes nesh, do të ndiheshin krenarë.
- Pra, ja ku fillojmë përsëri. - Ashtu është.
Uluni. Uluni.
Zotëri, mund t'ju bëj një pyetje?
Sigurisht.
Jeni Komandant prej shumë kohësh, apo jo?
Që në moshën tënde.
A është e vërtetë se ai nuk ka lindur në klasën ushtarake?
Ai vjen nga klasa punëtore.
Mbeti jetim që i vogël. E gjithë familja i vdiq nga ethet.
Në atë kohë e mori Lordi Bartok?
Jo> Kohë më vonë, kur ishte djalosh i ri.
- Pse pyet? - Qarkullojnë histori për të.
Thonë që ai ka qenë mizor dhe vrasës, pa ndërgjegje apo nder.
Për shumë vjet, u bë i varur nga pija.
Mjegulla e errët e bëri të dhunshëm.
Pasi i mësove këto, ka ndryshuar respekti ndaj tij?
Dikush duhet të admirohet pasi e ka ri-ngritur veten, jo të gjykohet.
Pusho pak. Kemi udhëtim të gjatë për të bërë nesër.
Mirë se erdhët, Lord Bartok.
- Shkoi mirë udhëtimi? - Plotësisht.
Mund të jetë i gjatë.
U duk i shkurtër.
Shoh që ke ardhur me një dhuratë.
Është e zakonshme për një vizitë zyrtare.
- Një mantel. - Një mantel i mirë.
Mund ta mbani edhe kutinë.
Shërbyesi juaj u kujdes për dhuratën?
Jo, e zgjodha unë personalisht.
Shumë mirë. Do të fillojmë nesër herët.
Duket që kemi shumë për të bërë.
Mezi po pres rishikimin tuaj për rregullat e reja.
Dhe për më tepër, do të kemi mundësinë
të diskutojmë sfidat e së ardhmes së tokave Bartok.
S'besoj se i pëlqeu ngjyra.
Nëse do ta dija ç'kishit ndërmend,
do të kisha këmbëngulur që të sillnit diçka më shumë.
Më shumë? I dhashë edhe kutinë.
Kjo nuk është një çështje zbavitëse.
Ai e ka marrë si një fyerje personale.
Nesër kam për t'i sjellë një dhuratë më të përshtatshme.
Nuk do ta bësh. Dhe në praninë time, do t'i referohesh
kërkesës së ministrit ashtu siç është. Një ryshfet.
Përdorja e një gjuhe të shtirur shërben vetëm për ta lehtësuar atë.
Imzot, besoj se s'është kjo koha e duhur për të mbajtur një qëndrim kaq të fortë.
Nëse tregohem dorëlëshuar tani, kur mendon se duhet t'i bëjë ballë kërkesave të tij?
Kur të më marrin gjysmën e tokës? Kur të vejë puna
deri aty sa të ushtroj tiraninë time mbi ata më poshtë
për të plotësuar kërkesat e atyre më sipër?
Kush mendon se është ai?
Ndoshta nuk e ka kuptuar se çfarë pritet nga ai.
Ai e kupton shumë mirë.
Vjen këtu për të vënë emër në kurrizin tim?
Apo ndihet kaq krenar sa nuk e di çfarë është përulësia?
Merre qen. Mëndafsh për pisllëkun tënd!
Ku po na presin?
Dua të të tregoj diçka.
Një shpatë e përkryer.
Mundem?
Kjo është një shpatë e një burri fisnik. Si e ke marrë?
Ishte një dhuratë... nga mjeshtri im.
S'kam dëgjuar kurrë për një bujari të tillë të një lordi për shërbëtorin e tij.
Me sa duket fitove.
Kjo është dhoma ime e preferuar sepse ilustron
virtytet e mëdha të bujarisë dhe përulësisë...
Cilësi të nevojshme për të operuar pa problem në punët e kryeqytetit.
Cilësi të të gjithë fisnikëve të tjerë të cilat unë i zotëroj.
Po fillon ta kuptosh qëllimin e bisedës sonë?
Po.
Shumë mbresëlënëse.
Vërtet keni ndërmend t'i falni gjithë këto?
Po më soset durimi me ty.
Mund ta luajmë këtë lojë për sa kohë të doni,
por nga ana ime s'do të merrni ryshfet.
Lojë është kjo për ty?
Si do të reagonte Perandori nëse kërkesat e tij do të merreshin si një lojë?
Meqë kërcënimi yt i vetëm është të shkosh e t'i qahesh Perandorit
si një foshnje qaramane, duhet ta pyesësh
- sa më shpejt. - S'kërkova këshillë.
U ftove në këtë rishikim nga Perandori dhe përsëri e refuzon fjalën e tij.
Refuzoj çdo përpjekje për të ushtruar fuqinë tuaj mbi mua.
Je ti ai që po jeton në një iluzion, jo unë.
Nuk të ofroj një kërcënim, por një premtim.
S'kam për të t'i marr pronat apo pozitën tënde,
por do ta kthej çdo gjë të lidhur me emrin Bartok në pluhur.
Dhe kur të kem mbaruar, do të jetë sikur as ti,
dhe as një gjeneratë e jotja më parë të mos ketë ekzistuar.
Duhet të bëni kujdes mos ta kaloni cakun.
Diçka nuk shkon?
Kam njohur shumë si ti.
Burra, të cilët sapo u dalin thinjat dhe kërrysen si kamë,
vijnë të ndreqin historinë e tyre.
E vërteta është se frika jote më e thellë është tipari yt më goditës.
Je i parëndësishëm.
Nuk ke lënë as hije dhe asnjë shenjë gjurme
në trashëgiminë e madhe të klanit Bartok.
Arritja jote e vetme ishte të lindeshe në fisnikëri...
dhe në ndonjë mënyrë dështove ta riprodhoje edhe atë.
Roje! Roje!
I nxore shpatën një ministri të Perandorit?
Ministër, po afrohet vjehrri juaj.
Çfarë ndodhi?
Më thanë vetëm se të sulmuan.
S'mund të them shumë në këto çaste.
Por do të jemi dëshmitarë të zemërimit të Perandorit.
Jeni thirrur para Perandorit tonë lavdi-plotë dhe të mençur.
I burgosuri i cili qëndron para jush është Lordi Bartok.
Ai ka kryer krimin e sulmit të një ministri besnik të Perandorit.
I burgosuri do të lejohet të thotë fjalën para se t'i kalohet gjykimi mjeshtrit tonë.
Ato që sapo u thanë për mua janë të vërteta.
Nuk kam asnjë argument apo kundërshtim për faktet që dihen.
Por ato nuk mund ta mbulojnë qëllimin e krimeve të mia të vërteta.
Nderi kërkon më shumë se pranim,
prandaj ofroj një rrëfim të plotë si dhe të gjithë të vërtetën.
Për shumë kohë dështova të dalloj hipokrizinë time.
E injorova frikën time
duke u fshehur me leverdi pas një pozicioni të një kompromisi politik.
Dhe për çfarë?
Për të pasur një pasuri të vogël dhe një pozitë që një burrë dëshiron.
Prandaj vij këtu para jush si një njeri i dënuar
i cili më në fund i bëri ballë padrejtësisë.
Turpi dhe brenga ime është se dështova ta bëja
para se të arrija në oborrin tim.
Ne i furnizojmë ushtritë.
Ne i ndërtojmë rrugët.
Ne punësojmë kombin.
Dhe prapë rrimë të heshtur teksa xhepat tanë boshatisen
dhe liritë tona shkatërrohen.
Do të vijë koha kur do të jemi të pafuqishëm përballë padrejtësive,
por s'duhet të vijë kurrë ajo kohë që të dështojmë të protestojmë.
Ky burri, Geza Moti,
është një kancer, në rritje.
Dhe e vetmja gjë për të bërë, është të hiqet qafësh.
Të gjithë e dini se për çfarë po flas.
Secili nga ju është subjekt, për zvarritjen e tij.
Por fjalët e mia nuk janë gjykimi i fisnikërisë,
ato janë paralajmërim.
Ju bëj thirrje të merrni parasysh atë që po bëni,
ne po e ndihmojmë këtë njeri për të krijuar zinxhirin e vërtet që na lidh.
I cili më sjell në rrëfimin e krimit tim të vërtetë,
në këtë mënyrë mund të shpengohet nderi im.
Krimi im...
është vetëm se unë dështova për të vrarë Geza Mot...
kur kisha shansin.
Kemi shijuar qindra vjet të paqes nën sundimin e familjes sime.
Ne sollëm rregull...
kur kishte kaos,
paqe kur nuk kishte gjë tjetër veç se luftë dhe gjakderdhje.
Subjekti im të pranoj ato role, të përmbaj njohuritë, shërbejnë për të mirën e madhe.
Nëse mendon se fjalët e tua do të lëvizin shokun tënd për të bërë disidencë,
atëherë je mashtruar rëndë.
Je gati të marrësh gjykimin tim dhe të rifitosh nderin tënd?
Jam gati për të marrë gjykimin tënd, por nderi im është i paprekur.
Guxon të kundërshtosh fjalën e perandorit?
Të gjithë ata në shtëpinë tënde do të dëbohen nga tokat tuaja.
Klani Bartok nuk është më.
Dhe iluzionet e tua për veten, kërkojnë masa më ekstreme.
Krimi yt dhe mosbesimi për ordinancat e kryeqytetit,
do të paguhen vetëm me kokën tënde.
- S'mund ta bësh këtë! - Si guxon ti drejtohesh direkt perandorit?!
Imzot, një gjykim i tillë është i paparë për një njeri fisnik.
Ky gjest arrogance nuk mund të kalojë pa përgjigje.
Çfarë sugjeron ti?
Komandanti yt është ashpërsisht besnik pas teje, Lordi Bartok.
Kështu që ia vlen të përqafosh fundin tënd, nga shpata e tij.
Nëse refuzoni urdhrin,
të gjithë të afërmit e Lordit Bartok do të ekzekutohen bashkë me të.
- Ministër! - Kryekëshilltar,
urdhri i perandorit është dhënë.
Komandant!
Lëreni të kalojë.
- Ti do ta bësh këtë. - Jo.
Jam i vdekur tashmë.
Do e mbaj vdekjen tënde si diçka që mora pjesë në këtë spektakël.
E di këtë, por si do të na shërbejë?
Imzot...
- Nuk mund ta bëj këtë. - Tashmë ka mbaruar.
Mendo vetëm për atë që vijon.
Shpirti i Klanit tonë do të qëndrojë me ty.
Komandant Raiden!
Fjala e perandorit nuk është diçka që kërkon vendimin tuaj.
Mbaje mend këtë, Raiden,
fjalët e nderit janë vetë shkatërruese.
- Tërhiqe shpatën. - Imzot, të lutem!
Komandant, nxirre shpatën!
Përkushtimi yt për kodin është absolut, apo jo?
- Po, Imzot! - Atëherë si Lordi dhe mjeshtri yt,
unë të urdhëroj që të përfundosh këtë detyrë.
Që tani e tutje, mos ji më i hidhëruar për atë që ke bërë.
Kjo qetësi dhe pëshpëritje mospajtimi do të zgjasë mjaft kohë.
Duhet të merremi me komandantin Raiden me një dorë të shpejtë dhe të fortë.
Po e ofron këtë për të mirën e mjeshtrit tonë apo për vetën?
A e patë se si qëndroi para jush? Ai tipi është si një qen i tërbuar.
Ne kontrollojmë luftëtarët me besnikërinë absolute që ata kanë për mjeshtrin e tyre.
Si do të reagojnë ata dy milion
nëse eliminojmë një prej tyre për demonstrim të virtytit të besnikërisë?
Po sikur ai të kërkojë hakmarrje?
Ai nuk është për t'u prekur.
Ata janë mohuar shumë tashmë për të kërkuar një arsye që të reagojnë.
Nëse gjeni një provë reale se si ai ka ndërmend të lëvizë kundër jush,
atëherë unë do të urdhëroj vdekjen e tij. Por jo deri atëherë.
- U kuptuam? - Po, mjeshtër.
Deri atëherë...
Duhet të shoh për dëbim dhe dispensë të mëvonshme në tokave e Bartok?
Tokat duhet të ndahen në mënyrë të barabartë.
Kështu që të mos favorizohet një fisnik nga një tjetër.
Patjetër. Por nuk do doja të shqetësoja mjeshtri tonë me detaje në këtë moment.
Do të merrem vetë me këtë.
Jam i sigurt që do ta bësh.
Duhet të jeni në dijeni për ministrin, Imzot!
E di që nuk aprovove për Geza Motin,
por ambicia dhe lakmia e tij shërbejnë mirë për interesat e mia.
Mirë, Imzot.
Hana!
Babi.
Auguste! Dëgjova se të lashtat e tua ishin bollshme këtë sezon.
Po, ishin.
Pra, toka që mora dhe të dhashë ty vërtetoi mjaftueshëm
për të zëvendësuar ato që vdiqën herën e fundit?
Po.
E përkryer.
Tani më thuaj, ti e njihje Lordin Bartok.
Çfarë di për shërbyesin e tij?
Nuk e njihja Bartokun aq mirë,
kemi pasur vetë disa marrëdhënie.
Sa për atë Raidenin, e njoh vetëm përmes thashethemeve.
Tregime për të kaluarën e tij të dhunshme.
Ke kaluar kohë me të. Cili është vlerësimi yt?
Do të isha i shokuar nëse ai do ta linte kështu këtë.
Kërkoj të më dërgosh një mijë nga burrat e tu
për të rritur sigurinë time derisa kjo të mbarojë.
- Një mijë? - Po.
Kjo është më shumë se gjysma e shërbyesve të mi.
Gjithçka që ke është falë meje.
Apo preferon të kthehesh në gjendjen e varfër që ke qenë
përpara se unë të kërkoj vajzën tënde për grua?
Jo, ministër.
Ti do të merresh me dëbimin.
Pas asaj, dhe për aq sa ko do të duhet,
dua të ruhet Raideni çdo minutë të ditës.
Kur ai të vendosë të godasë, ne do të jemi gati.
Zotëri!
Do ta lëmë kështu këtë?
- Nuk dua ta lëmë pa luftuar! - Po!
Gjithkush, duhet të paketoj gjërat dhe të largohet.
Rojet e pallatit tashmë po vijnë këtej.
Thjesht do dalim kështu në rrugë, pa bërë asgjë?
Si supozohet të mbështesim veten?
Komandant, duhet të kuptojmë që ne jemi jot?
Mjeshtri ynë ka vdekur.
Nuk jam më komandanti juaj.
Që tani e tutje nuk i detyroheni më askujt besnikëri, përveç vetes tuaj.
Zotërinj,
ju jeni të mohuar.
Mos e prek!
Këta njerëz po humbasin shtëpitë e tyre.
Do t'i trajtoni me respekt.
Ku po shkon?
- Do të kem një pije këtu! - Radha për miqtë e mi.
Kjo është e gjitha?
Epo, kjo është vetëm sa për të mbushur shpenzimet tona.
Sonte do të kënaqemi me një vakt të mirë në qytet.
Kjo do të të bëjë mirë.
Në rregull. Epo, unë do të jem në rrugën time.
Rruga për te tregu tashmë do të jetë e zënë.
E sheh?
Babi yt më dha markën time.
Është e mrekullueshme!
S'është marrë kurrë kaq herët nga ndonjë nxënës.
Dhe unë shpresoj që të ndaloj sa më shpejt së thëni "nxënës", të filloj them bir.
Tani shtoje markën tënde. Duhet të ikim.
Pasi ata të kenë mbarua me panelet, ne do të vazhdojmë me katet.
Mirë, zotëri.
Nuk mund të gjendet një kamë si kjo në asnjë vend.
Merret me gjithë respektin tim.
Mbështetje të tilla tregojnë se si kombi ynë rritet dhe forcohet.
Mund të jesh i sigurt që kërkesa juaj e lehtësimit tatimor do të dëgjohet.
Faleminderit, ministër!
- Mbarove? - Po.
Ndoshta trupi im do të ketë forcën
për të shpuar veten po të kisha një mjek me aftësi reale.
Kam ndjekur trajtimet e duhura.
Duhet diçka për të parandaluar plagën që të mbyllet. - Këtë gjë ofron si shpjegim?
"Diçka"?
Dil jashtë!
Pse e ke larguar shërbyesin?
Ju nuk lejoni ndërprerje në konferencë.
E di që shërbyesi duhet të provojë gjithçka që më sjell mua se mos është e helmuar?
Jo?
Apo ndoshta je plotësisht e vetëdijshme për injorancën.
Sigurisht që jo.
Dhe duhet të pranoj fjalën tënde vetëm sepse ti je gruaja ime?
Çaji po ftohet.
Duhet provuar që çaji nuk është i helmuar.
Si ishte porta?
Kjo portë e hekurt është e aftë të mbajë prapa një ushtri të tërë.
Ndoshta pasi të jetë instaluar,
mund të lëshojmë disa nga rojet ekstra
të huazuar nga babai yt ligjërisht.
Marrja i tyre na ka nxjerrë jashtë parametrave për buxhetin tonë.
Kostoja nuk do të jetë problem.
Kostoja e pavijonit tani është 5 herë më lartë
nga llogaritja e miratuar. Pa arin..
Sa stimuluese është llogaritja jote nga kontabiliteti im,
më duhet privatësi të flas me komandantin tim.
- Ç'lajme ke për mua? - Më shumë të njëjtat.
- Po njerëzit e tij? - Janë shpërndarë.
U punësuan ku mundën.
- Ka pasur ndonjë kontakt ai me ta? - Jo.
Megjithatë ai qëndron ende në kryeqytet.
Po e ruajmë në çdo moment të ditës dhe të natës.
Ai është i durueshëm. Por akti i tij nuk do të më mashtroi.
As ty.
Stimuloje atë.
Zbuloni çfarë po fsheh ai.
Më ndiq, të lutem! Shiko kush është këtu.
- Toger. - Uluni të gjithë, ju lutem!
- Na sillni sa më shumë për të pirë. - Gabriel.
Pra, çfarë më thua për stabilizimin tim?
- Kryesisht është gjë e mirë për ty. - Është e përkryer.
Po ti, si po e mban veten?
Po menaxhoj anije peshkimi për tregtarët e pasur.
Edhe Gabrieli po punon për ta.
Kjo e shpjegon aromën tuaj të veçantë.
Dhe arsyen pse gruaja ime më lejon të jem vetëm këtu.
Asnjë grua tjetër s'do më prek.
Ndoshta pa kompensim.
- Gjysmë çmimi për ty. - Jo, rrofsh.
Unë do ta pranoja atë ofertë.
Pasi të kesh paguash pijen tënde
unë do ta merrja parasysh zbritjen time për të tjerët.
Zotërinj, për prosperitetin tuaj.
Kjo do të jetë për arritjet e mia të mëtejshme. -Po.
Gëzuar!
- Po ti, Xhim? - Unë punoj ku të dali.
Ndoshta me disa punë në port.
- A mund të pyes? - Jo.
S'është për mua një punë e tillë.
Me varfërinë tënde dhe erës së tij,
i bie të jem ulur me dy burrat e vetmuar të kryeqytetit.
Ç'është e vërteta, ashtu jemi.
Ai kalon shumicën e ditëve këtu.
Po më thua që ai iu kthye prapë zakonit të vjetër,
e kam të vështirë ta besoj.
Ai duket të jetë më mirë se zakonisht sonte.
- Duhet të iki. - Të lutem, mos ik për shkakun e tij.
Më sëmurë prania e tij.
Toger! Toger!
Ku po shkon?
Eja të pish me mua.
Nuk jam më togeri yt.
Raiden, zgjohu.
Merre, pi nga kjo.
Eja të shkojmë në shtëpi.
Jam mirë.
- Prit të të ndihmoj. Ti mezi po ecën. - Nuk më duhet ndihma jote.
Jam mirë.
Nuk keni për ta gjetur, askush s'ka për ta mësuar djalin tënd me shpatë.
Do të jap ofertën time.
Dhe nuk shoh asnjë tjetër të vërë oferta për talentin tënd.
Pra, e pranon ofertën time?
Sepse s'kam shumë kohë për të humbur.
Po, paç fat me djalin tënd. Atij do t'i duhet fati!
Pastaj e pashë të dilte nga porta përpara e Geza Motit.
Si? Ai nuk do të lejohej kurrë brenda mureve të ministrit.
Po punon si punonjës metali dhe ka një identitet krejt të ri.
Pyeta të tjerët përreth tij.
Duhet t'i jetë dashur të punojë.
Me siguri ministri do paguaj mirë për të mësuar...
se një nga njerëzit e Bartokut ka krijuar një identitet të rremë,
në mënyrë që të punojë poshtë hundës së tij.
Mundemi?
Gjëja e parë që do të bëj me pasuritë e mia,
është që do marrë një banesë afër qendrës së pijeve.
- Gëzohem që e dëgjoj këtë. - Dhe atëherë do...
Je vonuar.
Xhim të ka parë sot të dilje nga Geza Moti.
Ai do ta çojë këtë informacion te Geza Mot
me shpresën e një shpërblimi.
Pa lënë zgjedhje tjetër.
- Është faji im. - S'është faji yt.
Xhim ishte i gatshëm të sakrifikonte jetët tuaja për një shpërblim.
Kaq ishte, nuk mund të lejojmë gabime të tjera.
I keni kredencialet?
Fortesa e Geza Mot është më e fortifikuara në vend.
Hyrja nuk është thjesht e vështirë, por është thuajse e pamundur.
E vetmja pikë për t'u qasur është këtu, në portën kryesore.
Ura lëvizëse, ngrihet kur perëndon dielli,
kur punëtorët e ditës duhet të dalin.
Ajo duhet të lëvizet nga të dyja anët në të njëjtën kohë, në mënyrë që të kalojnë.
Duhet të marrim kontrollin e saj,
nga jashtë, këtu, dhe brenda, këtu!
Pas portës kryesore, kazermat e ushtarëve.
250 flenë aty çdo natë, të armatosur deri në dhembë dhe gati për të luftuar.
S'do të jemi të aftë t'i përballojmë nëse i zgjojmë.
Pasi të kalohen kazermat e ushtarëve,
duhet të hyjmë në kopshtin labirint.
Kjo është e vetmja mënyrë për të kaluar kompleksin e parë.
Jo vetëm duhet të krasis çdo pemë,
por meqë dhomat e ministrit janë vendosur shumë lartë,
jam siguruar që kopshtet të duket bukur nga lartë.
Kjo na sjell në pavijon.
Kjo është e vetmja pikë e mbuluar përpara kështjellës.
Nëse arrijmë t'u mbijetojmë shigjetave që vijnë drejt nesh,
si përfundim do arrijmë tek porta e hekur e rezidencës.
Është absolutisht e pamundur për t'u hapur nga jashtë.
- Zotëri, unë duhet ta bëj. - Po, sigurisht.
- Ku po shkon? - Të shikojë vajzën e tij.
Pse të harxhojmë kohë me këtë
kur mund të dëgjojmë tregimet e një të riu të pafajshëm e të humbur?
Lëre të qetë djaloshin! Ki kujdes!
Këtu janë dokumentet e falsifikuara, të nevojshme për të punuar brenda kompleksit.
Duhet t'i bëj disa riparime, në çatinë e kullës suaj të vrojtimit.
Marangozi i mëparshëm, nuk e kreu shumë mirë punën.
Me pagat që na paguajnë, kush mund ta fajësojë atë?
I shita 3 shporta sot.
Nuk është diçka në rregull?
Jam lodhur duke mos ngrënë asgjë tjetër pos orizit.
Nëse nuk do të punoja vetëm unë,
mbase do të kishim mundësi edhe për diçka tjetër.
Pse po e bën këtë, akoma?
Nuk është turp të ndjehesh i mjerë, por shkatërrimi i vetë-vetës...
- nuk do ta sjellë përsëri Lordin Bartok. - Më kurse nga mendje-hollësia jote!
Kjo është e gjitha, që na ka mbetur.
Pse nuk qëndron me mua? Vetëm një natë!
Që të të shikoj, se si thur shporta?
Të lutem, Raiden!
Të lutem!
Nuk mund ta bëjë më këtë.
Ku është ajo?
- Ku është ajo? - Çfarë ashtu?
Shpata jote!
Ja, tek qenka!
Po largohem.
Pajtohem!
Kjo nuk është vatër e përshtatshme, për një grua të respektuar.
Po të lë ty.
Kam luftuar me shpresë, se do të kthehesh tek unë,
që do të jesh ai njeri, me të cilin u martova.
Por, tani që e ke shitur shpatën, dëshmon se kjo nuk do të ndodhë kurrë.
Nëse ke për të thënë diçka, që mund të më ndryshojë mendimin...
tani është koha.
Zotëri, ministri është thirrur.
Urtësia dhe besnikëria e tij, do të mbahen mend përgjithmonë.
Eja me mua!
Përpara se të ndërronte jetë, këshilltari i parë rekomandoi,
që unë t'ju kushtoj vëmendje marrëdhënieve tuaja me fisnikët.
Ai besoi se metodat tuaja janë jashtëzakonisht politike,
dhe drejtësi morale.
Ekziston një ekuilibër për të qenë i mirëmbajtur,
midis zotërimit dhe patronazhit.
Veprimi yt fillestar si këshilltari i parë,
do të jetë zbutje e re taksash, edhe për qytetarët, edhe për fisnikët.
Është nderi më i madh i jetës time, që t'ju shërbej juve në këtë pozitë.
Puna jote gjithashtu do të sjellë fundin,
e të gjithave ryshfeteve të kërkuara nga fisnikët.
Në pozitën tënde si ministër,
kishte distancë të mjaftueshme, ndërmjet nesh,
që të lejoja aq shumë liri.
Por, jo më! Nuk është e nevojshme.
Dhe ky ankthi yt me Raidenin,
do të marrë fund menjëherë.
Rrethoje vetën, më sigurt sesa unë!
Është siklet për ty.
Tanimë, ai e ka shkatërruar vetveten.
Pranoje që je bërë më i fortë, me dinjitet.
Po, mjeshtër!
Ju falënderoj për udhëzimin dhe urtësinë tuaj.
Nuk e kupton ai vallë, që unë jam i rrethuar?
Imzot, besoj që Raideni më nuk do të jetë kërcënim për juve.
- Pse? - Sepse e ka shitur shpatën e tij.
Edhe?
Një luftëtar që heqë dorë nga shpata e tij,
mund të shpjegohet vetëm në një mënyrë.
Se ai ka braktisur të gjithë "shtojcën", nga vetja e tij e mëparshme.
Mendon se mund të më qetësosh, me këtë?
Kush brengoset për një copë metali?
Mendon se mund ta fshehësh ligështimin tënd, që të mos vihet në dukje nga ai,
duke e përdorur këtë kod të ri të luftëtarit si justifikim?
Më lërë rehat!
Do të marr një vendim, për atë që është e nevojshme.
Paraqitu! Paraqitu!
Paraqitu!
Bashkëshorti im po të kërkon ty.
Këto shtigje që hapen, kanë qenë mjaft interesante,
kur i merr në konsideratë.
Sa më shumë që ngjitem në kulmin e ambicieve të mia,
ai zhytet më tepër në humnerë.
Duke e njohur atë simetri, nëse do të ishe në vendin e tij,
do të lejoje që një turp dhe fyerje e tillë personale, të mbetet e pazgjidhur?
Jo. Pra, kam ardhur që ta kuptoj,
që ne kemi të bëjmë me dikë që ka dëmtim të brendshëm,
që thjesht nuk është nxitur mjaft larg.
Ma gjej familjen e Lordit Bartok!
Kundërshton çfarëdo që kërkohet nga ti?
Jo, aspak!
Dhe për këtë çmim,
nuk do të kundërshtoja asgjë.
Komandant!
Kam një befasi për ty, sonte.
Një përzgjedhje të re.
Dhe dëgjo, nuk ka diskutim në këtë çështje.
Ajo është akoma e virgjër.
Raiden!
Ke ardhur për mua.
Çfarë nuk është në rregull?
Ke ardhur të më marrësh,
apo jo?
Raiden!
Të lutem! Të lutem!
Të lutem! Jo! Jo!
Raiden! Raiden!
Raiden!
Raiden, më ndihmo!
Jo!
Mos më lërë!
Mori fund.
Nuk ka mbetur asgjë për të bërë.
Je i sigurt?
Mbase, atij thjesht nuk i interesoi fare vajza.
Je duke më dëgjuar?
Vajza e mjeshtrit të tij, u paraqitë para tij si një prostitutë,
dhe ai nuk bëri asgjë.
Atij nuk i intereson asgjë.
As nderi, as familja e tij, as vetvetja,
dhe sigurisht që as ti.
Më në fund,
u çlirova nga kjo gjë.
Të lumtë! Të lumtë!
E kam shënuar se ku gjenden urnat të varrosur.
Ke vepruar bukur!
Kemi planifikuar,
kemi sakrifikuar,
kemi pritur për çastin e duhur.
Dhe tani...
erdhi koha.
August, mirë se erdhe!
E shoh që ke sjell një dhuratë.
Doja të të dhuroja diçka të veçantë,
për ta miratuar, emërimin tënd të merituar,
dhe për të të falënderuar që i ke kthyer njerëzit e mi.
Nga të gjitha dhuratat që kam pranuar,
kjo është më e preferuara.
Do ta kem një vizitë të shkurtër, me vajzën time,
përpara udhëtimin tim në shtëpi, me rojet e mi.
Po, po, kjo do të ishte e bukur.
Të gjithë njerëzit kanë lindur me nder.
Atë nuk mund të ta marrin,
e as nuk mund të ta japin.
Vetëm nuk duhet që të humbet.
Tani, qëndrojmë në hyrje të aktit tonë të madh përfundimtar.
Sonte, armiqtë tanë do të dëshmojnë
për kodin e pathyeshëm të Kategorisë së 7-të.
Do ta rifitojmë, atë që u përpoqën ta marrin.
Do ta kthejmë emrin e mjeshtrit tonë...
zërin e popullit tonë...
dhe shpirtin e kombit tonë.
Roje! Roje!
Pengoji ata sa më gjatë që mundesh!
- Qenka ai! - Qëndro në dhomën tënde!
Pse të besova? Të tregova, ore budalla!
Rri në dhomën tënde!
Gati shigjetarët!
Lordi Bartok ishte miku im më i dashur dhe më i vjetër.
E dija që nuk do të lejoje, që ky turpërim...
- të mos hakmerret. - Mjeshtri im më tha,
që nuk duhet t'i besoj askujt,
por unë mund të besoj ty.
Unë e ofroj ndihmën time, në çdo mënyrë që ju nevojitet.
Por, me një kusht...
Siguroje lirinë e vajzës time,
nga ai person.
- Ta jap fjalën time. - Më trego se për çfarë ke nevojë!
Gjeje një vend të sigurt, për t'u fshehur!
Prit!
Faleminderit!
Të shkojmë!
Bëra mirë?
Luftove bukur.
Kemi ardhur për Gez Motin.
Nuk mund të tërhiqem më shumë sesa ju.
Mendon se je hero?
Do të mbahesh mend vetëm si tradhtar dhe si turp.
Vetëm koha do të tregojë se si do të mbahemi mend.
Diçka që ti...
nuk e ke më.
Kush është? Jemi të mbyllur.
Nderi i babait tënd është rifituar.
Emri Bartok nuk do të harrohet kurrë.
Ju faleminderit!
Të kryhet një sulm në këshilltarin e parë,
është mospërfillje flagrante e pushtetit tim...
Nuk do të mbetet e pazgjidhur. E vetmja pyetje është,
se sa i rëndë duhet të jetë dënimi,
se sa gjenerata duhet t'i zhduk?
Arsyeja e vetme që jeni të gjithë këtu,
është sepse kam mbetur pa këshilltarin e parë.
Tani, do ta shprehë ndokush ndonjë mendim?
Imzot, do të ishte e matur që ta pranosh,
që për popullin, këta njerëz janë heronj.
- Heronj? - Për popullin,
këta njerëz përfaqësojnë virtytet, që e kanë bërë kombin tonë të madh.
Virtytet dikur u bënë shembuj, nga të gjithë luftëtarët.
Tani, vështirë se mund të gjendet ndonjë.
Nëse dënimi juaj shihet si i padrejtë...
rrezikon që këta luftëtarë t'i shndërrosh
në martirë, për një kauzë kundër jush.
Sidoqoftë, nëse i trajtojmë me respekt
të denjë si luftëtarë të nderuar,
i përafrojmë ata heronj me neve.
Nuk do të lejoj që një shkelje e tillë, të mbetet pa u ndëshkuar.
Çdokush duhet të kujtohet,
që askush nuk mund të qëndrojë kundër Perandorit.
Perandori im...
Mund t'ju propozoj një zgjidhje?
E kam edhe një kërkesë.
Nëse ia dalim mbanë, instinkti i parë i Perandorit do të jetë
t'i marrë kokat e njerëzve të mi, dhe familjeve të tyre.
- Ke të drejtë! - Por, sikurse me të gjitha vendimet e tij,
së pari ai do të kërkojë këshillë.
Pasi që, ka mbetur pa këshilltarin e parë,
- do t'i dëgjojë mendimet e të tjerëve. - Dëshiron të thuash mendimin tim.
Njerëzit e mi e pranojnë, që mbase vdekja është duke i pritur,
pas përfundimit të detyrës tonë.
Ata janë luftëtarë të Kategorisë së 7-të.
Nuk do të kërkojnë që t'ju kursehet jeta.
Por, unë po e kërkoj për ata.
Dhe për vetën jo?
Këta luftëtarë janë të panjohur për shumicën.
Por, njëri qëndron mënjanë.
Ai njihet nga të gjithë.
Komandant!
Ç'është kjo? - Ti do ta marrësh përgjegjësinë në kështjellë.
Jo.
Komandant!
Komandant! Nuk mund ta bësh këtë!
Ne jemi me ty. Unë jam me ty.
Toger, devocioni yt ndaj kodit është absolut, apo jo?
Po.
Atëherë, si komandanti yt,
të urdhëroj,
që ta marrësh nën kontroll fisin e Bartokëve.
Me urtësi dashamirëse dhe me nderim,
Perandori i shpallë këta luftëtarë fisnikë,
si heronj të popullit.
Ata janë shembull i ndritshëm dhe përkujtim
i vlerave që na lidhin neve
si një komb i madh.
Sidoqoftë, pa marrë parasysh rrethanat,
sulmi në anëtarin e këshillit të Perandorit,
në bazë të ligjit, konsiderohet si sulm ndaj Perandorit,
dhe ndaj kombit tonë të madh.
Më vjen keq!
Më vjen shumë keq, që është dashur të durosh aq shumë.
Duke u shtirur nuk ishte e vështirë.
Mendimi që isha duke të humbur ty, me të vërtetë,
ishte i padurueshëm.
Përkthyen: Andi Dhimitri